Дуолар бўлими

Мавзулар

Дуо	Кирилча		Аудио*
قَالَ جَابِرُ بْنُ عَبْدِ اللهِ رَضِيَ اللهُ عَنْهُمَا: كَانَ رَسُولُ اللهِ صلى الله عليه وسلم يُعَلِّمُنَا الاِسْتِخَارَةَ فِي الأُمُورِ كُلِّهَا كَمَا يُعَلِّمُنَا السُّورَةَ مِنَ الْقُرْآنِ، يَقُولُ: إِذَا هَمَّ أَحَدُكُمْ بِالأَمْرِ فَلْيَرْكَعْ رَكْعَتَيْنِ مِنْ غَيْرِ الْفَرِيْضَةِ، ثُمَّ لْيَقُلْ: (اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْتَخِيرُكَ بِعِلْمِكَ، وَأَسْتَقْدِرُكَ بِقُدْرَتِكَ، وَأَسْأَلُكَ مِنْ فَضْلِكَ الْعَظِيمِ، فَإِنَّكَ تَقْدِرُ وَلاَ أَقْدِرُ، وَتَعْلَمُ وَلاَ أَعْلَمُ، وَأَنْتَ عَلاَّمُ الْغُيُوبِ، اللَّهُمَّ إِنْ كُنْتَ تَعْلَمُ أَنَّ هَذَا الأَمْرَ - ويسمّي حاجته - خَيْرٌ لِي فِي دِينِي وَمَعَاشِي وَعَاقِبَةِ أَمْرِي - أو قَالَ : عَاجِلِه وَآجِلِهِ - فَاقْدُرْهُ لِي وَيَسِّرْهُ لِي ثُمَّ بَارِكْ لِي فِيهِ، وَإِنْ كُنْتَ تَعْلَمُ أَنَّ هَذَا الأَمْرَ شَرٌّ لِي فِي دِينِي وَمَعَاشِي وَعَاقِبَةِ أَمْرِي - أو قَالَ : عَاجِلِه وَآجِلِهِ - فَاصْرِفْهُ عَنِّي وَاصْرِفْنِي عَنْهُ وَاقْدُرْ لِيَ الْخَيْرَ حَيْثُ كَانَ ثُمَّ أَرْضِنِي بِهِ	Жобир ибн Абдуллоҳ розияллоху анҳумадан ривоят қилинади: Расулуллоҳ саллаллоҳу алайҳи васаллам бизга барча ишларда истихора (яхшилик тилаш)ни худди Қуръондан сура ўргатганлари каби ўргатар эдилар. Айтардилар: Бирортангиз бир иш қилишни дилига тугса, фарз намозидан бошқа 2 ракаат намоз ўқисинда, сўнгра айтсин: Парвардигоро! Мен Сенинг илминг билан Сендан истихора этаман – яхшиликни сўрайман. Сенинг қудратинг билан Сендан қудрат-қодирлик тилайман. Сендан улуғ фазлинг билан сўрайман. Сен қодирсан, мен қодир эмасман. Сен (ҳамма нарсани) билувчисан, мен билувчи эмасман. Сен ғайбларнида билгувчидирсан. Парвардигоро, агар мана шу ишни – хожатининг номини айтади – мен учун динимда, ҳаётимда ва оқибатимда – ёки яқинимда ва узоғимда – яхши эканлигини билсанг, мени унга қодир эт ва уни менга осон қил. Сўнг уни менга баракотли этгин. Агар бу ишни мен учун динимда, ҳаётимда ва оқибатимда – ёки яқинимда ва узоғимда – ёмон эканлигини билсанг, мени ундан узоқлаштиргин-четлатгин. қаерда бўлса ҳам менга яхшиликни насиб этгин. Сўнг мени бу яхшилик билан рози қилгин.
يَا حَيُّ، يَا قَيُّومُ، بِرَحْمَتِكَ أَسْتَغِيثُ، أَصْلِحْ لِي شَأْنِي كُلَّهُ، وَلاَ تَكِلْنِي إِلَى نَفْسِي طَرْفَةَ عَيْنٍ	Эй мангу ҳаёт ва абадий тургувчи Зот! Сенинг раҳматинг билан (дан) мадад сўрайман. Менинг бутун шаъним-ишимни ўнглагин ва мени бирон бир лаҳза ҳам ўзимга топшириб қўймагин.
اللَّهُمَّ بِكَ أَمْسَيْنَا، وَبِكَ أَصْبَحْنَا، وَبِكَ نَحْيَا، وَبِكَ نَمُوتُ، وَإِلَيْكَ الْمَصِيْرُ	Эй Аллоҳ! Сен (сабаб, мададинг) билан тунга етдик, Сен (сабаб, мададинг) билан тонгга етдик. Сен (сабаб, мададинг) билан ҳаётмиз ва Сен (сабаб, Сенинг мададинг) билан ҳаётдан кўз юмамиз. қайтишлик Сенгадир.
أَعُوذُ بِكَلِمَاتِ اللَّهِ التَّامَّاتِ مِنْ شَرِّ مَا خَلَقَ ثَلاَثَ مَرَّاتٍ إِذَا أَمْسَى	Аллоҳнинг мукаммал калималари билан яратганларининг ёмонлигидан паноҳ тилайман. (Кеч кирганда уч марта айтади). Шу дуони кеч кирганда уч марта ўқиган кишига туннинг заҳари-зарари етмайди.
سُبْحَانَ اللَّهِ وبِحَمْدِهِ - مِائَةَ مَرَّةٍ	Аллоҳ барча айбу нуқсондан покдир. Аллоҳни ҳамди билан (ҳамд) тасбеҳ айтамиз. Ким тонг ва тунда 100 мартадан айтган бўлса, қиёмат кунида фақат шунча миқдорда ёки ундан ҳам кўпроқ бу зикрни айтган кишигина ундан афзалрок нарса билан келмоғи мумкин.
رَضِيتُ بِاللَّهِ رباً، وَبِالإِسْلامِ دِيناً، وَبِمُحَمَّدٍ نَبِيًّا ثَلاَثاً.	Аллоҳни Парвардигор деб, Исломни дин деб ва Муҳаммад саллаллоҳу алайҳи ва салламни набий деб рози бўлдим. (Уч марта айтилади). Тонгда ва кечда бу дуони уч мартадан айтиб юргувчи кишини қиёмат кунида рози этишлик Аллоҳга ҳақ бўлади.
أَصْبَحْنَا وَأَصْبَحَ الْمُلْكُ لِلِّهِ رَبِّ العَالَمِينَ، اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ خَيْرَ هَذَا الْيَوْمِ : فَتْحَهُ، وَنَصْرَهُ، وَنُورَهُ، وَبَرَكَتَهُ، وَهُدَاهُ، وأَعُوْذُ بِكَ مِنْ شَرِّ مَا فِيهِ، وَشرِّ مَا بَعْدَهُ	Тонгга етдик. Бутун мулк оламлар Парвардигори Аллоҳникидир. Эй Аллоҳ! Мен Сендан шу куннинг яхшилигини – фатҳини, ғалаба, ёрдамини, нурини, баракасини ва ҳидоятини тилайман. Сендан ундаги ва ундан кейинги ёмонликдан паноҳ беришингни сўрайман.
أَمْسَيْنَا وَأَمْسَى الْمُلْكُ لِلِّهِ رَبِّ العَالَمِينَ، اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ خَيْرَ هَذِهِ اللَّيْلَةِ : فَتْحَهَا، وَنَصْرَهَا، وَنُورَهَا، وَبَرَكَتَهَا، وَهُدَاهَا، وأَعُوْذُ بِكَ مِنْ شَرِّ مَا فِيهَا، وَشرِّ مَا بَعْدَهَا	Тунга етдик. Бутун мулк оламлар Парвардигори Аллоҳникидир. Эй Аллоҳ! Мен Сендан шу куннинг яхшилигини – фатҳини, ғалаба, ёрдамини, нурини, баракасини ва ҳидоятини тилайман. Сендан ундаги ва ундан кейинги ёмонликдан паноҳ беришингни сўрайман.
أَصْبَحْنَا ( وَإِذَا أَمْسَى قَالَ : أَمْسَيْنَا ) عَلَى فِطْرَةِ الإِسْلامِ، وَعَلَى كَلِمَةِ الإِخْلاصِ، وَعَلَى دِينِ نَبِيِّنَا مُحَمَّدٍ، وَعَلَى مِلِّةِ أَبِينَا إِبْرَاهِيمَ حَنِيفاً مُسْلِماً وَمَا كَانَ مِنَ الْمُشْرِكِينَ	Ислом фитратида, ихлос калимасида, набиййимиз Муҳаммад саллаллоҳу алайҳи васаллам динида ва отамиз Иброҳим миллатида (турган холда) тонг оттирдик. (Агар кеч кирса: кечга кирдик, дейилади). (У) ҳақиқий муслим бўлиб, мушриклардан эмасди.
لاَإِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَحْدَهُ، لاَشَرِيكَ لَهُ، لَهُ الْمُلْكُ، وَلَهُ الْحَمْدُ، وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ عَشْرَ مَرَّاتٍ أَوْ مَرَّةً وَاحِدَةً عِنْدَ الْكَسَلِ	Аллоҳдан ўзга илоҳ йўқ. У ёлғиз, шериксиздир. Мулк ҳам, ҳамд ҳам Уникидир ва У барча нарсага қодир зот. (Ўн марта ёки ялқовлик қилинса бир марта айтилади).